Przewodnik

Ten przewodnik jest dla tej instalacji. Składnia pochodzi z dokumentacji WriteFreely, a skład strony z tutejszego arkusza: justowanie, wcięcie akapitu, wiszące spójniki, łamanie wiersza i wcięcia wiersza.

Tytuł

W edytorze pierwsza linia wpisu to tytuł. Zaczyna się od krzyżyka i spacji:

# Tytuł wpisu

Treść od następnego akapitu.

Po publikacji tytuł stoi nad tekstem: wyśrodkowany, kapitalikami. Nie powtarzaj go w treści. Linia bez krzyżyka na początku jest zwykłym akapitem.

Akapity

Pusta linia w źródle zaczyna nowy akapit. Akapity są wyjustowane i stykają się: nie ma między nimi pustego pasa. Pierwszy akapit wpisu oraz pierwszy akapit po śródtytule nie mają wcięcia. Każdy następny ma wcięcie pierwszego wiersza.

Wiszące spójniki

Jednoliterowe a, i, o, u, w, z — także wielkie — nie zostają same na końcu wiersza. Strona sama wstawia tam twardą spację, także w podglądzie. Nie dopisuj jej w źródle. W blokach kodu spójniki zostają zwykłe.

Łamanie wiersza

Dwie spacje na końcu linii dają złamanie w tym samym akapicie. To samo robi znacznik br. Kolejna linia nie dostaje wcięcia, bo akapit się nie skończył.

Podwójne br (br zaraz po br) zostawia pusty wiersz wewnątrz akapitu. To nadal nie jest nowy akapit i nie tworzy wcięcia.

Jedno zdanie.  
Druga linia tego samego akapitu.

Ten sam efekt znacznikiem:<br>
druga linia bez wcięcia.

Pusty wiersz w środku:<br><br>
dalej ten sam akapit, bez wcięcia.

Wcięcie wiersza

Wers wstawiasz spanem z padding-left. 4em to jeden stopień, 8em głębszy. Każdy wers w osobnej linii źródła, bez pustej linii pomiędzy.

<span style="padding-left:4em">Pierwszy wers,</span>
<span style="padding-left:4em">drugi wers.</span>
<span style="padding-left:8em">Wers głębiej.</span>

Własne znaczniki, na przykład indent, są usuwane. Zostaje sam tekst. &emsp; to jedna spacja firetowa: około czterech spacji kroju, nie czterech spacji z edytora. Drugi stopień to drugi &emsp; albo span.

Proza i wiersz w jednym fragmencie

Zdanie wprowadzające kończy się dwukropkiem. Zaraz potem, bez pustej linii, idą wersy. Pusta linia dopiero po ostatnim wersie: następna proza jest wtedy nowym akapitem i ma wcięcie. Pusta linia w środku wiersza rozcina go na osobne akapity.

Zdanie wprowadzające:
<span style="padding-left:4em">Pierwszy wers,</span>
<span style="padding-left:8em">wers głębiej.</span>

Następny akapit prozy, już ze wcięciem.

Autor i wyrównanie

Klasę dawaj na em, a tę linię oddziel pustymi liniami. Nie owijaj wiersza w akapit z klasą: klasa objęłaby całość.

align-center — środek
align-right — do prawej
align-left — do lewej

<em class="align-center">Imię i nazwisko</em>

Tekst.

<em class="align-right">przekład</em>

Śródtytuły, listy, cytat, odnośnik, kod

Potrójny krzyżyk daje śródtytuł z lewej. Podwójny daje śródtytuł wyśrodkowany, kapitalikami.

### Śródtytuł z lewej

Kursywa to jedna gwiazdka albo jeden podkreślnik wokół słowa, pogrubienie to dwie. Lista nienumerowana zaczyna się od dywizu, numerowana od 1.. Cytat zaczyna się od >. Odnośnik to tekst w nawiasach kwadratowych i adres w okrągłych. Obraz to to samo z wykrzyknikiem na początku. Kod w wierszu otaczasz odwrotnym apostrofem. Dłuższy kod idzie w bloku z trzech odwrotnych apostrofów. Trzy dywizy w osobnej linii dają poziomą kreskę.

Z HTML-a zostają:

h1–h4, p, ul, ol, blockquote, strong, em, u, span ze stylem, a, img, audio, video, iframe.

Zajawka na stronie głównej

Na końcu fragmentu, który ma być zajawką, zostaw dwie spacje i dopisz komentarz HTML ze słowem more: otwarcie komentarza sklejone ze słowem, bez spacji w środku.

<!--Tutaj idzie more-->

Po nim pusta linia i reszta wpisu. Strona główna pokazuje tylko tekst przed tym komentarzem.